در شرایط کنونی وضعیت صنایع اصلا خوب نیست و تبدیل به فاجعه شده است. تمام هشدارهایی که در مورد تامین برق در سندیکای صنعت برق در سالهای گذشته میدادیم و متهم به سیاهنمایی میشدیم، در حال حاضر به واقعیت پیوسته است.
برای جبران این وضعیت در بهترین شرایط به فرض اینکه منابع مالی و فنی فراهم شود چند سال باید کار کنیم تا به شرایط عادی برگردیم، خسارتی که امروز به دلیل بحران ناترازی انرژی و قطعی برق تنها از نظر مالی و نه اجتماعی پرداخت میکنیم بسیار بیشتر از اعدادی است که باید سرمایهگذاری میکردیم تا به این وضعیت نرسیم.
در حال حاضر تقریبا تمامی شرکتها ملزم شدهاند که سقف مصرف برق خود را به نصف دیماند کاهش دهند. این در حالی است که برخی روزها باید سقف مصرفشان را به ۹۰ درصد کاهش دهند. در کنار کاهش مصرف، خاموشیهای ۳ روز در هفته هم دامنگیر صنایع شده است.
صنایع کمتر از یکسوم برق مورد نیازشان را برای فعالیت دریافت میکنند، اگر بحران تامین برق صنایع را در کنار بحران نقدینگی و نبود مشتری و بازار و شرایط بلاتکلیفی کشور بگذارید، متوجه خطر جدی برای صنایع خواهید شد. وی افزود: این خطر منجر به نابودی تولید و موج بزرگ بیکاری در کشور میشود.
افزایش بیکاری کارگران در واحدهای تولیدی خطر بزرگی است که با آن روبروییم زیرا شرکتها تا قبل از این مسائل با یکسری بحرانها مواجه بودند، اما تلاش میکردند از تعدیل نیروها جلوگیری کنند؛ اما در شرایط کنونی با تشدید ناترازی انرژی و مشکلات دیگر موج تعدیل نیرو آغاز شده و میتواند خیلی بدتر از شرایط کنونی شود.
در شرایط حال حاضر بسیاری از شرکتها در مرز ورشکستگی قرار دارند، هر سازمانی برای اینکه دچار فرسودگی نشود باید هر سال ۲ درصد از فروش خود را روی بهبود و افزایش بهرهوری هزینه کند؛ ولی در شرایطی که شرکتها سودی کسب نمیکنند محکوم به تعطیلی هستند.
به زودی موج بیکاری در کشور تشدید میشود؛ اما برای برونرفت از چنین شرایطی، راهکار کوتاهمدتی وجود ندارد. هرچند دولت میتواند با سیاستهای مالیاتی و مالی، این درد را کاهش بدهد.
علیرضا کلاهی، عضو هیات نمایندگان اتاق تهران